Biografie Minke van de Ven

Jeugd en opleiding

Minke werd op 24 oktober 1944 geboren in Rotsterhaule, een klein dorpje in Friesland. Ze was het derde kind van Lucas en Grietje de Jong. Na Minke werden nog drie kinderen geboren. Als arbeiderskind leerde zij al op jonge leeftijd dat ze moest werken voor de kost. Minke had verschillende bijbaantjes en hielp haar moeder geregeld bij het huishouden. Haar vader vond goede scholing belangrijk en stimuleerde zijn dochter om de MULO-B af te ronden. In die tijd was dat voor arbeiderskinderen uniek.

Op haar zeventiende ging Minke als röntgenlaborante werken in het ziekenhuis van Heerenveen. Ze was een enthousiaste en leergierige leerling. Friesland werd haar al gauw te klein. Drie jaar later verhuisde ze naar Amsterdam waar ze ging werken in het VU ziekenhuis. Daar behaalde ze haar radiotherapie diploma. In die tijd ontmoette zij haar man; William. Het stel trouwde op 29 december 1967 in de Engelse kerk. Op haar dertigste besloot Minke het roer radicaal om te gooien; ze zei haar baan als röntgenlaborant op en ging geneeskunde studeren aan de Vrije Universiteit. Op haar veertigste rondde zij haar studie af. Niet lang daarna begon Minke voor zichzelf.

Gezin

William en Minke waren al een aantal jaar getrouwd toen Nadia hun eerste dochter werd geboren. Twee jaar later werd Lucinda geboren. Nadia was vernoemd naar William zijn moeder, Nadia. Lucinda werd vernoemd naar Minke haar vader, Lucas. Omdat de Amsterdamse bovenwoning te weinig ruimte bood voor een praktijk aan huis, verhuisde het gezin in de zomer van 1987 naar Koog aan de Zaan. Daar bouwde Minke een bijzonder succesvolle privépraktijk op als orthomoleculair arts. Inmiddels is deze specialisatierichting beter bekend als complementair arts.

Beeldhouwen

beeld gemaakt door Minke van de Ven

In 2005 tijdens een rouw beeldhouw workshop kwam Minke voor het eerst in aanraking met beeldhouwen. Aanleiding hiervoor was de gruwelijke moord op haar dochter Nadia. Door te beeldhouwen kon Minke beginnend uiting geven aan haar intense gevoelens van woede, wanhoop, gemis en machteloos-heid. Opvallend is dat in Minke haar eerste twee beelden een groot gat is uitgehouwen. Het gat symboliseert de baan van de kogels door Nadia haar hoofd. Tegelijkertijd representeert het gat, ook de diepe krater in haar ziel.

Minke beeldhouwt zonder vooropgezet plan en laat haar gevoel leidend zijn in de creatie die zij maakt. Door het hakken in steen, maakt ze haast letterlijk de weg vrij voor haar verdriet. Tot het moment waarop Nadia stierf, stond Minkes leven voornamelijk in het teken van werken en zorgen voor haar gezin. In haar beeldhouw-werken zie je hoe de dood van haar dochter langzaam een plek begint te krijgen; haar volgende beelden laten meer harmonie en eenheid zien.

Kunstwerk van Minke van de Ven