Biografie William van de Ven

Jeugd

William werd op 20 februari 1939 geboren in Paramaribo, Suriname. Hij groeide op als enige zoon van Nadia de Vries. Zijn moeder was een lagere school onderwijzeres die later hoofd zou worden van de Christelijke middelbare school. Omdat zijn moeder als leerkracht in Nickerie te werk werd gesteld, woonden zij en William in het toen nog bijzonder afgelegen district van zijn 6e tot zijn 10e levensjaar. William leerde bij toeval zijn vader kennen toen hij ongeveer 16 jaar oud was. Omdat zijn vader geweigerd had om Nadia te trouwen toen zij zwanger bleek, verzweeg William zijn moeder jarenlang voor wie zijn biologische vader was.

Fataal ongeluk

Rond zijn negentiende emigreerde William naar Nederland om te kunnen studeren aan de Technische Universiteit Eindhoven. Op twee├źntwintig jarige leeftijd kwam er een abrupt einde aan zijn onbezorgde studententijd: tijdens een scootervakantie in Duitsland werd hij aangereden door een vrachtauto. William raakte zwaar gewond en lag wekenlang in coma. Pas jaren later zou duidelijk worden dat zijn geheugenproblemen het gevolg waren van niet-aangeboren traumatisch hersenletsel.

Nadat William uit zijn coma ontwaakte werd hij overgeplaatst naar Nederland. De behandelend neuroloog adviseerde zijn moeder om haar zoon mee terug te nemen naar zijn geboorteland. De arts was van mening dat William beter en sneller kon herstellen in Suriname. Eenmaal daar had William veel moeite om zich aan te passen, bovendien stoorde hij zich enorm aan de bezorgdheid van zijn moeder. Onwetend dat de gevolgen van het scooterongeluk een levenslange impact zouden hebben, besloot William na twee jaar tegen de wens van zijn moeder, om terug te keren naar Nederland. Door persisterende geheugen- en concentratieproblemen lukte het hem niet meer om zijn ingenieursstudie te voltooien. William moest opnieuw zijn toekomstplannen drastisch aanpassen. Hij besloot naar Amsterdam te verhuizen waar hij een kantoorbaan had gevonden als administratief medewerker. Rond 1966 ontmoette hij Minke, met wie hij 1,5 jaar later zou trouwen en twee dochters kreeg.

Kunstenaar

William had een scherp oog voor details wat duidelijk naar voren kwam in de waarheidsgetrouwe schetsen die hij maakte. Eind jaren ’70, toen William een jaar of vijfendertig was nam hij voor het eerst teken- en schilderles. Vanwege zijn geheugenproblemen was William inmiddels volledig afgekeurd voor zijn werk. Dat hij niet bijdroeg aan het gezinsinkomen ervaarde William trots als hij was, als bijzonder pijnlijk en schaamtevol. Als uitlaatklep voor zijn gevoelens van onmacht en frustratie ging hij tekenen en schilderen. Eind jaren ’90 ging hij als hobby ook boetseren en beeldhouwen. Dat William bijzonder artistiek was komt naar voren in de schoonheid van zijn kunstwerken. Als voorbeeld voor zijn schilderijen maakte hij graag gebruik van de kunstwerken van Vincent van Gogh. In tegenstelling tot Van Gogh, bracht William juist wel veel levendige kleuren in zijn schilderijen aan. Net als Van Gogh voelde ook William zich vaak een buitenstaander. Wellicht herkende hij de gevoelens van eenzaamheid waar Van Gogh tijdens zijn leven zo mee worstelde.

Schilderij door William van de Ven

Het merendeel van zijn kunstwerken maakte William tussen 1982 en 2002. De moord op zijn oudste dochter Nadia, veroorzaakte een dermate grote grote schok in zijn leven dat hij het daarna amper nog kon brengen om te schilderen, boetseren of beeldhouwen. William stierf in het bijzijn van Minke en Lucinda, een jaar na zijn oudste dochter op 13 november 2003 aan nierkanker. Op zijn grafsteen staat de tekst: ‘Ondanks alles ben je van ons en van het leven blijven houden.’ William zijn leven verliep bijzonder turbulent, maar ondanks zijn verdriet bleef hij tot het laatste moment een overwegend goedlachse, charmante levensgenieter met veel oog voor schoonheid. William zijn liefde voor schoonheid zie je terug in zijn kunstwerken.